Een werkgever moet zorgen voor een sociaal veilige werkplek én voor veilige arbeidsomstandigheden. Ook tijdens ziekte blijven de verplichtingen rond re-integratie onverminderd van belang. Een dierenartsenpraktijk schoot op deze punten ernstig tekort, met ingrijpende financiële gevolgen. De werkgever moest naast de transitievergoeding ook € 70.000 aan billijke vergoeding betalen.<\/p>\n
<\/p>\n
Jarenlange conflicten en onveilige arbeidsomstandigheden<\/strong> De medewerkster meldde zich in juni 2024 ziek. Haar arbeidsongeschiktheid hield verband met de verstoorde arbeidsrelatie. De bedrijfsarts adviseerde herhaaldelijk om mediation in te zetten, maar de eerste pogingen liepen vast. Ook de re-integratie verliep onvoldoende. Het UWV oordeelde dat de werkgever tekort was geschoten en legde een loonsanctie op, waardoor de loonbetalingsverplichting in beginsel werd verlengd.<\/p>\n Daarnaast waren er problemen met de fysieke veiligheid. Uit stralingsrapportages bleek dat medewerkers van de praktijk langdurig aan te hoge doses röntgenstraling waren blootgesteld. Een stralingsdeskundige waarschuwde voor de risico’s en drong aan op maatregelen. Volgens de rechter reageerde de werkgever onvoldoende op deze waarschuwingen.<\/p>\n Rechter: ernstig verwijtbaar handelen<\/strong> De werkgever had volgens de rechter ernstig verwijtbaar gehandeld. Daarbij woog mee dat de werkgever de onveilige situatie jarenlang had laten voortbestaan en de adviezen van de bedrijfsarts onvoldoende had opgevolgd. Ook was onvoldoende gedaan om de medewerkster weer aan het werk te helpen.<\/p>\n De arbeidsovereenkomst eindigde en de werkgever moest naast een transitievergoeding van bijna € 29.000 een billijke vergoeding betalen van € 70.000 bruto.<\/p>\n Nota: <\/strong>Grensoverschrijdende communicatie tussen leidinggevenden is niet slechts een intern conflict: de werkgever moet ingrijpen en voorkomen dat medewerkers daarvan de dupe worden. Neem signalen over fysieke arbeidsrisico’s serieus en leg vast welke maatregelen worden getroffen. Volg bij ziekte de adviezen van de bedrijfsarts aantoonbaar op, organiseer tijdig mediation bij arbeidsconflicten en beoordeel zo nodig ook de mogelijkheden voor re-integratie bij een andere werkgever (het zogenoemde tweede spoor). Een tekortschietende aanpak kan leiden tot een loonsanctie van het UWV én tot aanzienlijke vergoedingen bij beëindiging van het dienstverband.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Sociale onveiligheid, risico’s van blootstelling aan straling en tekortkomingen bij de re-integratie leiden tot een billijke vergoeding van \u20ac 70.000.<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":1305,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"rs_blank_template":"","rs_page_bg_color":"","slide_template_v7":"","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-1304","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-actueel"],"yoast_head":"\n
Een dierenartsassistente werkte sinds 1990 bij een dierenartsenpraktijk waar zowel huisdieren als paarden werden behandeld. Binnen de praktijk bestond al jarenlang een slechte werksfeer. De twee dierenartsen uitten zich in berichten aan elkaar in grove bewoordingen en bedreigingen, ook in een groepsapp die door alle medewerkers werd gelezen.<\/p>\n
De rechter oordeelde dat voortzetting van het dienstverband redelijkerwijs niet van de medewerkster kon worden verlangd. De sociale onveiligheid, de risico’s van stralingsblootstelling en de tekortkomingen bij de re-integratie rechtvaardigden ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Een werkbare oplossing waarbij de medewerkster bij de praktijk kon blijven, was niet haalbaar.<\/p>\n